مشخص شده است که بخش قابل توجهی از شاغلان ۲۰ و ۳۰ ساله در منطقه واشنگتن، نه برای «پسانداز» به منظور خرید خانه، بلکه به دلایل «اجباری» و در پی هزینههای سرسامآور مسکن، همراه با والدین خود زندگی میکنند.
بر اساس گزارش اخیر شرکت اطلاعات املاک «برایت امالاس» (Bright MLS)، نسبت شاغلان ۲۵ تا ۳۹ سالهای که با والدین خود زندگی میکنند — موسوم به «خریداران سایه» (Shadow Homebuyers) — بهویژه در منطقه کلانشهری دیسی به سرعت رو به افزایش است. در ابتدا فعالان بازار تصور میکردند این گروه تقاضای بالقوهای هستند که برای استقلال و خرید خانه پسانداز میکنند، اما مشخص شد که در میان عدم تعادل شدید درآمد و قیمت مسکن، این وضعیت بیشتر به یک «انزوای مسکونی» شباهت دارد؛ حالتی که افراد حتی جرأت ورود به بازار مسکن را پیدا نمیکنند.
در حال حاضر ۴.۹ درصد از کل خانوارهای منطقه دیسی میزبان این خریداران سایه هستند که دهمین رقم بالا در میان مناطق کلانشهری ایالات متحده محسوب میشود. از نظر جغرافیایی، این نسبت در مناطق حومهای که تراکم خانههای ویلایی بزرگِ مناسب برای سکونت خانوادهها در آنها بیشتر است، بالاتر بود. شهرستان پرینس جورج در مریلند با ۸.۰ درصد بالاترین رقم را در منطقه میانی اقیانوس اطلس ثبت کرد و پس از آن شهرستان پرینس ویلیام در ویرجینیا (۷.۱ درصد) و شهرستان مونتگومری در مریلند (۵.۱ درصد) قرار گرفتند. در مقابل، در مناطقی مانند آرلینگتون، الکساندریا و خودِ واشنگتن دیسی به دلیل کمبود خانههای بزرگ، این درصد بسیار کمتر بود.
دلیل اصلی این پدیده، شکاف چشمگیر درآمدی عنوان شده است. در حالی که میانه درآمد سالانه خریداران سایه در این منطقه تنها حدود ۴۱ هزار دلار است، حداقل درآمد سالانه مورد نیاز برای خرید یک خانه با قیمت متوسط در منطقه دیسی به ۱۸۰ هزار دلار میرسد. با وجود شکافی بیش از چهار برابری میان درآمد و قیمت خانه، جوانان با ساختاری مواجه شدهاند که خرید خانه را عملاً برایشان غیرممکن کرده است.
با این اوصاف، پدیده خروج جوانان از این منطقه نیز در حال نمایان شدن است. برخی به مناطق حومهای با قیمتهای مناسبتر مانند بالتیمور یا کلمبیا در مریلند روی آوردهاند و برخی دیگر حتی در فکر مهاجرت به ایالتهای دیگر با هزینههای مسکن پایینتر مانند پیتسبرگ یا کلیولند هستند.
به همین دلیل کارشناسان اشاره میکنند که فرمول «استقلال نسل جوان» که پس از جنگ جهانی دوم با عرضه انبوه خانههای حومهای تثبیت شده بود، اکنون زیر بار بحران شدید مسکن در حال فروپاشی است. کارشناسان همنظرند که فاصله گرفتن از ساختار بازار متمرکز بر خانههای ویلایی بزرگ و اتخاذ تصمیمات سیاستی فوری برای گسترش چشمگیر عرضه مسکنهای میانی — مانند تاونهاوسها یا خانههای کوچک اولیه (Starter Home) که ورود به بازار را برای جوانان آسانتر میکند — امری حیاتی است.